Je functioneert. Van buiten klopt alles.

Maar je weet wat je wilt — en toch doe je het niet. Misschien herken je dit:

• Je blijft hangen in een beslissing die je rationeel allang hebt gemaakt
• Een volgende stap die je blijft uitstellen, zonder te weten waarom
• Vermoeidheid na een dag waarvan je niet weet waar die vandaan komt
• Het gevoel dat er meer in je zit dan eruit komt

Je hebt de boeken gelezen. De seminars gevolgd. Je begrijpt je patroon beter dan de meeste mensen die je erover zou kunnen vragen.

En toch gebeurt het nog steeds.

Dat is het punt waarop de meeste mensen denken: dan hoort het zeker bij me. Zo ben ik nu eenmaal.

Zeker niet! Het is een actie van je brein om je veilig te houden. Maar met veilig kom je niet ver. 

Wat je ooit besloot, was op dat moment logisch. Helaas werd dat besluit genomen toen tussen de 3 en 6 jaar oud was. Inmiddels is het geen gedachte meer. Het is een koppeling geworden — iets dat meebeslist, zonder dat je het doorhebt. De kern is meestal ontstaan rond je 3e of 4e levensjaar. Daar omheen zitten de randzaken waar je meestal hulp voor zoekt. 

• Je zit niet vast omdat je iets niet snapt. Je zit vast omdat er iets actief is dat los staat van je begrip. Je primitieve brein neemt de regie over zonder het je te zeggen. 
• Inzicht praat tegen je verstand. Maar je verstand zat altijd al aan jouw kant. Daar zit het probleem niet. Zonder de kaart, ga je niet komen waar je wilt zijn. 
• Nog een boek gaat dit niet oplossen. Je hebt er genoeg gelezen om dat zelf te weten. 

De meeste mensen hebben totaal niet door hoe het verstand werkt of tot beslissingen komt. Ook al hebben ze vele boeken gelezen of studies en trainingen gedaan. Pas als je mijn aanpak ervaart ga je het zien. 

De kern is dat je primitieve brein ook luistert naar je echte brein. Maar je moet het proces wel sturen. Te grote stappen en je primitieve brein neemt het weer over. Kleine onderdelen van het denken los koppelen gaat heel snel en vele kleine stapjes gaan daardoor sneller. 

Je brein capaciteit is veel groter dan je nu denkt. Vrijwel niemand heeft de deur naar het echte brein open gezet. Kunstmatige intelligentie neemt veel taken over. Als we zelf niet upgraden dan zijn we ook niet meer nodig. Of we verliezen de leiding. 

Operix legt niets uit. We kijken wat er op dit moment actief is.

Uitleg heb je gehad. Die zat nooit in de weg.

We kijken naar wat er meedraait op het punt waar jij vastloopt. Blijkt daar een koppeling te zitten, dan wordt die zichtbaar. Daarna beslist je systeem zelf of die nog nodig is. Vaak is dat in één sessie duidelijk.

De meeste aanpakken geven je misschien meer inzicht. Wij doen het omgekeerde.

We halen iets weg dat er niet meer hoeft te zijn.

Bijvoorbeeld een gedachte als:

• "Ik ben niet goed genoeg"
• "Ik moet meer"
• "Ik wil geen succes want dat is gevaarlijk"
• "Ik moet eigenlijk even checken"
• "Ik kan het niet los laten"
• "Ze kunnen niet zonder mij"
• "ik ben mijn bedrijf"
• "Als ik het niet doe, dan.."

 Zodra die gedachte, die meestal 50 keer per dag terugkomt, er niet meer is. Ontstaat er meer ruimte om echt te denken en besluiten te nemen die je juist energie en rust geven in plaats van stress en uitputting. 

Operix is ontwikkeld vanuit ruim twintig jaar praktijkervaring met vastzittende patronen.

In die jaren werd één ding steeds duidelijker: achter veel zichtbare blokkades zit een automatische koppeling — ook bij mensen die objectief goed functioneren. De huidige werkwijze is het resultaat van jaren verfijnen en plotseling ontstond er een inzicht dat alles veranderde. 

Een man die al jaren wist wat hij wilde, en het nooit deed. De druk was er altijd: het gevoel dat het nooit genoeg was. Hij had coaching gehad. Het hielp even, daarna kwam het terug. Hij dacht dat het bij hem hoorde.

Een sessie. Het grootste deel ging in het uitzoeken zitten: wat was er actief. Daarna viel de druk weg.

Niet omdat hij zichzelf overtuigde. Maar omdat de aandrang/ opdracht van het primitieve brein er simpelweg niet meer was. De opdrachten zijn er uit. 

Standaard werkt het meestal zo: je hebt een soort thema in je lopen. Bijvoorbeeld: steeds meer willen. De gangbare oplossing is dan vaak: Denk gewoon steeds/herhaal: "ik heb genoeg of er is genoeg". Dat kan wel werken maar: 

• de gedachte: ik wil meer of moet meer kost je energie. 
  
  
• de gedachte ertegenover zetten: "ik heb genoeg, er is genoeg" etc. Kost ook energie. 
  
  
• Gevolg: je hebt nu minder energie en minder brein capaciteit beschikbaar dan voor die interventie. 
  
  
• Kortom: dat iets werkt, wil nog niet zeggen dat het ook je capaciteiten vergroot. 
  

"En daarom heb ik deze benadering ontwikkeld. Veel professionals voelen constant een onzichtbare 'rem' op hun capaciteit zitten, wat enorm frustrerend is. Aangezien hier in de markt geen pragmatische oplossing voor was, heb ik dit na 20 jaar praktijkervaring vormgegeven in Operix.

We maken de fysiologische reactie en de automatische patronen van het brein direct helder en inzichtelijk. Deelnemers ervaren het als een enorme meerwaarde dat de toename in breinrust en focus niet alleen voelbaar is, maar ook direct merkbaar wordt in hun dagelijkse besluitvorming, energie en prestaties."

WAT BESLIS JE NU? Dat is de vraag waar alles om draait.