Besluiten nemen en dan niet doen...
Wie kent dat niet? Je neemt een besluit en dan stel je het weer uit.
Uitstellen is ook een actie, alleen geen handige.
De beslissing die blijft liggen
Je hebt het rationeel allang besloten. En toch voer je het niet uit. Dat is geen luiheid en geen twijfel aan de keuze. Er beslist iets mee dat je niet doorhebt. Een korte gesprek laat zien wat bij jou de beslissing tegenhoudt.
Neem een ondernemer die al maanden weet dat hij/zij iemand moet aannemen. De cijfers kloppen, de ruimte is er, het besluit is genomen. En toch staat de vacature er niet.
Niet omdat je twijfelt. Telkens als je op het punt staat, komt er iets tussen. Eerst nog even dit kwartaal afwachten. Dan eerst de cijfers zeker weten. Dan toch een ander profiel overwegen.
Wat eronder zat, was niet de keuze maar een oude regel: eerst zekerheid, dan pas bewegen. Die regel was ooit handig. Nu hield hij een beslissing tegen die allang gemaakt was.
Toen dat zichtbaar werd, viel het wachten weg. Niet omdat je meer zekerheid kreeg, maar omdat je zag dat de zekerheid pas na de stap zou komen.
Misschien herken je het. Niet deze beslissing, maar het patroon eronder.
In een telefoon gesprek komen we er al snel achter. De kern is snel gevonden en de extra's die eromheen draaien ook.
Uitstel kost ook geld
Een beslissing die blijft liggen voelt gratis. Je stelt hem uit, en er lijkt niets te gebeuren.
Maar uitstel is niet hetzelfde als stilstand.
Terwijl jij wacht, blijven kansen liggen. Werk wordt niet afgemaakt. Plannen schuiven op. En de twijfel zelf kost elke dag tijd, aandacht en energie.
Het lastige is dat die kosten bijna nooit zichtbaar zijn. Niemand stuurt je een rekening voor een besluit dat je niet neemt.
Toch betaal je vaak ongemerkt.
De rekensom heb vast al eens gemaakt. Dus wat houdt je nu tegen? Datzelfde programma van daarnet?
WAT BESLIS JE NU? Dat is de vraag waar alles om draait.